Met de  vergadering van de ‘Pechpot-commissie’ van het Buurtpastoraat Utrecht op woensdag 16 september zette Marianne Kling een punt achter haar jaren en jarenlange betrokkenheid als vrijwilliger bij de Stichting. Naast de pechpot bood zij haar grote inzet in secretariële taken. Zij verzorgde de post en beheerde het papieren archief. Zij ondersteunde  in de afgelopen jaren achtereenvolgens bestuurscommissie, de ambtelijk secretaris en de directeur. Het bestuur is Marianne heel dankbaar voor vele uren, grote betrokkenheid en hartelijke omgang met pastores en bestuur.

Het bestuur van de Stichting Buurtpastoraat Utrecht is op zoek naar twee nieuwe leden om zijn gelederen te versterken. De statuten bepalen dat bestuursleden een termijn van drie jaar maximaal driemaal mogen vervullen. Daarom zal de huidige voorzitter Gérard Martens binnenkort zijn functie neerleggen. Ook een vorig jaar vrijgekomen ‘stoel’ moet nog opnieuw bezet worden. Gesprekken met geïnteresseerde personen zijn gestart– tips zijn welkom.

Met ingang van 1 september heeft het bestuur een nieuwe buurtpastor aan kunnen stellen voor Rivierenwijk. Robin de Jong gaat beginnen met een exposureperiode en contacten opbouwen in de wijk. Hij vult de plek in die was ontstaan door het vertrek van Sytske Nieboer. Op de eerste dag van zijn aanstelling werd Robin in een teamvergadering door collega’s en directeur ontvangen. Hij ontving van ieder een klein voor het werk behulpzaam presentje

Robin de Jong is sinds 1 september 2020 de kersverse nieuwe buurtpastor voor Rivierenwijk. Hij stelt zichzelf graag even voor.

Met gezonde spanning begin ik aan deze nieuwe uitdaging. Ik heb er vooral veel zin in. En ik ben ontzettend benieuwd naar de buurt en haar bewoners.
Als geboren en getogen ‘Utregter’ kwam ik als kind eind jaren negentig al in Rivierenwijk bij vriendjes over de vloer. Ik herinner mij een gezellige buurt waar bewoners buiten op straat met elkaar liepen te ‘kwekken’ en waar ik in de zomer van 2000 het EK voetbal op groot scherm heb gekeken. Andere kinderen en ouders schoven ook aan en voor je het wist zat je met 20 man in de achtertuin.

Ik ben opgegroeid in de binnenstad, waar ik 18 jaar heb gewoond alvorens ik op kamers ging in o.a. Zuilen en de Staatsliedenbuurt. Nu woon ik met mijn vrouw en zoontje van 2 jaar in Overvecht, waar ik het erg naar mijn zin heb. Als student heb ik een HBO opleiding gedaan in theologie en later ook mijn master behaald. Als puber had ik al een bijzondere interesse voor alles wat met religie, mensen en geschiedenis te maken had. Op de opleiding werd die interesse nog groter en merkte ik dat ik er ook mijn werk van wilde maken. Een kerkelijke opvoeding heb ik niet gehad. Mijn ouders waren twee vrijgevochten hippies die met de kerk niet bekend waren. De keuze om mij echt te gaan verbinden met geloof en kerk heb ik gemaakt toen ik al in de twintig was. Ik zie mijzelf als een eigentijdse christen die zelf invulling probeert te geven aan zijn geloof, en dat met een flinke dosis humor en relativisme doet. Ik ervaar God in mijn leven daar waar relatie en creatie bij elkaar komen. Hij is een verbinder met een alternatief verhaal, een verhaal waarin we de wereld mogen proeven vanuit liefde en vergeving.

Vijf jaar geleden ben ik aan de slag gegaan bij SteK, stichting Stad en Kerk in Den Haag. Daar heb ik ervaring opgebouwd als diaconaal opbouwwerker, projectcoördinator en jongerenwerker. In twee Haagse wijken heb ik maatschappelijke projecten en sociale netwerken opgebouwd die mens, buurt en kerk meer met elkaar in verbinding brachten. En nu sinds september 2020 dus een nieuwe uitdaging als buurtpastor bij Stichting Buurtpastoraat. Ook ben ik per 1 september 2020 ook aan de slag gegaan als mede-coördinator van het Stiltecentrum in winkelcentrum Hoog Catharijne.

In de komende tijd ga ik steeds meer leren over wat het betekent om in Rivierenwijk buurtpastor te zijn. Dat begint met een periode van exposure: simpelweg wandelingen maken door de wijk en je ogen en oren de kost geven. Wat je meemaakt vormt een soort raamwerk van hoe je naar de wijk en bewoners gaat kijken en hoe je jezelf beschikbaar stelt.

Ik denk dat één van mijn sterkste kwaliteiten als buurtpastor zal zijn om mensen zonder verhaal weer verhaal te geven. Mensen die stil zijn komen te staan, weer in beweging te laten komen. Natuurlijk lukt dat niet altijd en vraagt het werk ook veel geduld. Wat je zaait duurt soms maanden of jaren om te oogsten. Maar ik ben er wel van overtuigd dat in ieder mens kracht aangesproken kan worden, dat iedereen ballast en littekens met zich mee draagt, maar evengoed hoop en lef. Zolang je maar in mensen durft te investeren en onbevooroordeeld met mensen omgaat. En Gods Geest een beetje met je meewaait.

door Erica Euving

Wat fijn om weer in Utrecht te mogen werken en me te mogen inzetten voor dit bijzondere werk. Het Buurtpastoraat heb ik tot voor kort van een afstand meegemaakt. Via verhalen van de pastores op diaconale bijeenkomsten en als collega-organisatie in de stad. Ik kijk ernaar uit het beter te leren kennen.

Nu, in deze bijzondere tijd van afstand houden, dompel ik me onder in het werk van de aandacht en nabijheid. En dat schuurt. Hoe geven we als Buurtpastoraat de zo gewenste nabijheid vorm terwijl we lijfelijk afstand moeten houden?  Dat is ervaren, zoeken, uitproberen reflecteren en leren. Gelukkig is die benadering het Buurtpastoraat niet vreemd. Ik zal de komende periode in elk geval veel lezen en digitale gesprekken voeren.

Recent werkte ik bij Stem in de Stad in Haarlem, een inloophuis en diaconaal maatschappelijk centrum  werkend vanuit de presentiebenadering. Het is in dezelfde tijd ontstaan als het Buurtpastoraat. Daarvoor was ik verbonden aan Present Utrecht, een lokale vrijwilligersorganisatie die mensen aan elkaar verbindt om elkaar tot hulp te zijn. Mijn rol was vaak die van trekker, manager of beleidsmedewerker.
Ik heb altijd gewerkt in organisaties waarvoor gecollecteerd wordt. Mensen vinden het werk of doel belangrijk en geven hun geld en tijd om dat mogelijk te maken. En ik mag dan meehelpen om het werk te organiseren. Dat voelt als een verantwoordelijkheid. En tegelijk als een gedragen worden door velen. Het stemt dankbaar.

Afgezien van drie jaar elders, woon ik al 35 jaar in Utrecht. De stad heb ik sinds mijn studententijd zien veranderen. Soms ten goede en soms verlies ik iets.
Blossom030 is nu al 10 jaar mijn spirituele thuis. Een netwerk/community van creatieve mensen die vanuit de christelijke inspiratie zich aan elkaar en hun leefomgeving verbinden met het oog op de bloei van de stad. We vieren, maken en organiseren samen. Er is een verbinding met de Protestantse Gemeente Utrecht.

Ik kijk uit naar de kennismaking en samenwerking met u, met mensen, organisaties en het werk. Als er iets is dat u als lezer van de Nieuwsbrief aan me kwijt wilt, mee wilt geven of iets anders wilt bespreken: graag. Voorlopig gaat dat het beste per telefoon (06 13 06 82 30)
of mail (e.euving@buurtpastoraatutrecht.nl).

Het Buurtpastoraat Utrecht heeft een nieuwe directeur. Het bestuur van de Stichting heeft met ingang van 1 april 2020 drs Erica Euving in deze functie benoemd. Het bestuur is zeer verheugd dat mevrouw Euving het directeurschap direct op kan pakken. Het overdragen en inwerken vraagt vanwege de coronacrisis-beperkingen wel wat creativiteit. Team en bestuur zien uit naar de samenwerking, hebben daar veel vertrouwen en verwelkomen Erica van harte in ons midden.

Enkele dagen geleden is het  jaarverslag 2019 verschenen en op de post gedaan naar onze relaties. De drukuitgave omvat naast het zakelijk verslag ook de verhalen waarin de buurtpastores voorbeelden uit de praktijk van hun werk delen. In de webversie worden deze delen niet gepubliceerd om de privacy van de contacten zo optimaal mogelijk te beschermen. Een drukexemplaar kan aangevraagd worden info@buurtpastoraatutrecht.nl